Terug: Stralingeen alledaagse zaak
Vorige pagina: Isotopen
Volgende pagina: Indringdiepte

Halveringstijd

De kern van een radioactieve stof is niet stabiel, dat hebt u inmiddels al begrepen. Op een gegeven moment vindt er verval plaats. Dit spontane proces wordt ook wel desintegratie genoemd. Daarbij wordt straling uitgezonden. Elke keer als een atoom van een radioactieve stof vervalt, ontstaat er een andere stof die (meestal) zelf niet radioactief is. Er blijft dus steeds minder radioactieve stof over. Hoe snel deze vermindering gaat wordt uitgedrukt met de halveringstijd. Dit is de tijd waarin de helft van de radioactieve stof verdwijnt. Halveringstijden kunnen zeer kort zijn (seconden) maar ook extreem lang (miljoenen jaren). Aan de waarde van de halveringstijd is voor een gegeven stof niets te doen. Ook bijzondere omstandigheden zoals hoge of lage druk of temperatuur, magnetische of elektrische velden hebben geen enkele invloed op de halveringstijd. Het feit dat een radioactieve stof verdwijnt (vervalt) heeft tot gevolg dat de hoeveelheid radioactiviteit vanzelf kleiner wordt. Bij stoffen met een korte halveringstijd gaat dat snel. Er komt veel straling vrij, maar het duurt niet lang. Bij stoffen met een lange halveringstijd gaat het langzaam. Er komt weinig straling vrij, maar er komt wel heel láng weinig straling vrij.

NRG, P.O. Box 25, NL-1755 ZG Petten, Netherlands, phone +31-224564080, fax +31-224563912 Informatie: info@nrg.eu Uitgave: april 1993